Voor een stad als Amsterdam die over genoeg grachten en kanalen beschikt was het normaal dat deze waterwegen werden gebruikt om het stadsafval af te voeren. Dat gebeurde in vuilnis schuiten die op diverse plaatsen in de stad lagen afgemeerd. Deze vuilnis schuiten moesten regelmatig door een sleepboot worden afgevoerd naar de vuilnis verbranding en vervangen worden door een lege schuit. Dat werk werd gedaan door de sleepdienst van de stadsreiniging. Deze sleepboten werden bemand door markante kerels met veel liefde voor hun vak, wat ze door weer en wind zonder morren uitvoerden en waarvan ze zelf met een knipoog beweerden:"in ons beroep krijg je twee kleuren, in de zomer mooi bruin van de zon en in de winter zijn we vaak blauw van de kou". Hieronder een foto reportage van deze helaas overbodig geworden vaklui.

Container vast haken bij de vuilverbranding

De vuilverbranding in Amsterdam Noord

De schipper met zijn bemanning, twee schuitenvoerders en een motordrijver

Het waren soms hele generaties die in deze tak van de binnenvaart werkzaam waren.

Vroeger werden de schuiten met containers gevuld en zo afgevoerd naar de vuilnisverbranding in Amsterdam Noord

's Morgens eerst een werkbespreking en dan aan de slag.

Stoeien met de volle schuiten hoort daar ook bij

De sleepboten zijn krachtig genoeg

Menigeen keek de mannen met jaloerse blik na

Instructies voor de runners vanaf de sleepboot: "stuurboord kettingen loos geven, we gaan over bakboord de bocht door.

Kort aangebonden die sleep zodat je makkelijk kunt over stappen.

De runners (schuitenvoerders) zijn druk aan het werk. Het is een speciale slag, maar ze zijn allemaal op elkaar ingespeeld.

Ga er maar aan staan met duizenden tonnen trekkracht op de ketting

Let op de bocht, alle stuurboord kettingen hebben loos gegeven en moeten na de bocht weer opnieuw vastgezet worden.

De stort plaatsen werden opgeheven en mannen die al 27 jaar trouwe dienst hadden gedraaid en een begrip waren in de buurt moesten weg en ergens anders opnieuw beginnen. De vuilnisschuiten werden vervangen door grote perscontainers. Ook Henk Wegter moest er aan geloven en onderging dit niet helemaal zonder emotie. Hij was gedurende de jaren dat hij daar stort baas was geweest een belangrijk aanspreekpunt voor de buurt bewoners die hij met raad en daad bij stond. Even slikken wekte dus geen verbazing.  

De schuitenvoerders zwaaien voor de laatste keer naar Henk

Wat zal er in zijn hoofd zijn omgegaan?

Daar gaat de laatste schuit van Henk, gewoon met de anderen mee naar de vuilverbranding

Dat was het dan....... nu maar afwachten wat de toekomst brengt.

Hij legt hier uit wat hij tegenwoordig doet. Hij beheert een grote pers die het afval in elkaar perst in een container en het zo klaar maakt voor verder transport. Belangrijk werk maar een stuk ongezelliger, geen contact met de mensen uit de omgeving, wel even wennen, maar... ik heb tenminste werk!

Geen schippers meer maar chauffeurs, dat is wel even wennen.

Ja kom maar, nog een klein stukkie, ja ho maar... oké hij staat goed.

Zonder woorden.......

Het leven gaat ondertussen gewoon door, maar deze mannen zullen in de toekomst ook wat anders moeten zoeken. De gemeente wil alles door vrachtouto's laten doen, ondanks het feit dat het met de schuiten veel milieu vriendelijker gebeurd dan door al die zware vrachtwagens die door de stad rijden met hun lawaaierige diezels en dode hoeken !  Maar leg ze dat daar op het stadhuis maar even uit.

Slechts één scheepsmotor voor een lading waar veertig vrachtwagens voor nodig zijn, lekker bijdehand zijn ze daar op het stad huis

Het is desondanks nog steeds gezellig in het vooronder met de blonde schuitenvoerder Ruud Kerstens, die door de schipper met 'Dot' wordt aangesproken. U ziet zelf wel waarom

Onder de kraan in Amsterdam Noord bij de vuilverbranding

De spinnenkop die het vuil uit de schuiten grijpt.

Een kijkje in de hel

Weer gelost en op weg naar de laatste stortplaatsen.

Ap Elsinga

Crissie Rouw

Piet de loo

Henk Masseree