Natuurlijk behoor je er ten aller tijden voor te zorgen dat, wanneer je met een motorvoertuig op stap gaat ,er voldoende brandstof in zit, en wanneer de reis wat verder weg is, moet je onderweg opnieuw tanken.
En bij voorkeur op tijd zodat je niet het risico loopt om zonder brandstof te komen staan. Dat is voor de meeste mensen natuurlijk geen spectaculair nieuws, en dat hoort u mijn dan ook niet beweren. Maar….al heb je dan al meer dan 40 jaar ervaring op de grote baan en is het asfalt onderhand tot jou vaste vloerbedekking gaan behoren, toch loopt een ieder, ja ook u! ooit het risico om eens ongewild zonder brandstof te komen staan…ja en wat dan ? Bij mij ging dat zo….
Nadat ik als begeleider met mijn begeleiding busje een konvooi exceptioneel had begeleid naar het plaatsje 'Lorient' gelegen aan de kust van Bretagne. (Zie de foto boven) Moest ik vandaar uit naar de volgende begeleiding klus, die ging van af 'Les Herbiers' (onder Nantes)naar het Brabantse 'Drimmelen'. Ik had eerst nog even gegeten met mijn collega's in het stadje 'Lorient, en was daarna om ongeveer tien uur gaan rijden richting Nantes, het was mijn bedoeling om hem (het busje)even voorbij Nantes neer te zetten en de volgende morgen vroeg weer op pad te gaan , ik had met mijn collega Roy afgesproken om er die Donderdag morgen om 9 uur te zijn.
Ik had op de tom tom gezien dat het ongeveer 150 km was naar Nantes en mijn brandstof meter in het busje gaf aan dat ik nog 150 kilometer kon rijden dus had ik gelegenheid genoeg om een dieselpomp tegen te komen op de weg er heen. Ik wist immers dat je in Frankrijk zowat elke 45 kilometer een pomp tegen kon komen dus met mijn 150 kilometer reserve kon mij niets gebeuren, dus rijden maar over de E 60 (n165)via Auray en Vannes naar Nantes.
Ik zou nu graag zo iets schrijven van…. En daar aangekomen gebeurde er dit of dat maar ….het liep dus heel anders dan ik had gehoopt, dat kan ik u verzekeren! Het bord waar ik naar uitkeek en waar ik van verwachten dat het zo op zou duiken kwam maar niet in zicht , ik bedoel dat bord met dat bekende pompje er op!en dan met de mededeling dat het over zoveel kilometer getankt kon worden, ik begon de brandstof meter wat meer in de gaten houden en zag dat deze nu na een uurtje rijden angstig minder was geworden ik kon nog ongeveer 50 kilometer voort en ik zag op de tom tom dat Nantes waar ik zeker van wist dat daar wel een pompstation was nog 60 kilometer weg was , er zal nu zo wel een pomp opduiken zei ik tegen me zelf om me zelf gerust te stellen het was inmiddels al over elfen en het verkeer was minimaal. Af en toe kwam er een luxe auto mij voorbij en ook op de tegemoetkomende autobaan was het verdacht stil, zelf zo stil dat ik ongerust bij me zelf dacht, ja….voor zo weinig verkeer zou ik ook geen pompstation laten bouwen op dit stuk autobaan, het zal me toch niet gebeuren dat er voor Nantes geen pomp meer komt , want dan ben ik pas echt de pineut !
Een onaangenaam gevoel begon zich in mijn onderbuik te nestelen en kondigde aan daar voorlopig lekker te blijven zitten, ik keek opnieuw op mijn brandstof meter en zag dat hij de resterende kilometers per 10 tegelijk aangaf en dat hij daardoor ineens van nog 40 km ineens naar dertig terug viel en ook de stad Nantes leek steeds verder weg terwijl de kilometers ook steeds langer leken te worden. Ineens wist ik het heel zeker! , het was nog maar een kwestie van tijd en ik zou zonder brandstof op deze stik donkere doodstille autobaan komen te staan en dan…… ja zo begon ik dus mijn verhaal al eerder en wat dan, ik probeerde er niet aan te denken en zag dat ik me nog 13 kilometer voor de ring van Nantes bevond en zond een geluidloos gebedje omhoog naar de engeltjes die verantwoordelijk waren voor brandstof op deze aardbol. Gelijk na het amen van dit gebed begon de dieselmotor moeilijk te lopen en wist ik het zeker het was gebeurt, de tank was droog! ik slingerde nog wanhopig met de bus over de doodstille weg om het restje diesel in de leidingen te krijgen, maar ik wist dat het nutteloos was het was gewoon gedaan de wagen ging hoesten en kuchen en viel toen gewoon stil , ik liet hem uitrollen en zetten hem even later stil op het smalle vluchtstrookje naast de autobaan, zetten mijn signaal verlichting aan en hing gefrustreerd voorover over mijn stuur en keek de donkere nacht in en zei tegen mijzelf ..gefeliciteerd bijdehand! Nou heb je het helemaal voor elkaar!ik had alleen mijn stadslichten aangelaten en staarde ontgoocheld de duisternis .
Oké geen paniek maar nu eerst alles op een rijtje zetten mompelde ik tegen mezelf, ik sta hier zonder diesel op een doodstille autobaan ongeveer 12 km voor de ring van Nantes geen pomp in de buurt. Het is nu kwart voor twaalf en het zal hier alleen maar stiller worden, ik stapte uit om te kijken of ik ergens achterin de bus een kannetje kon vinden waar ik de diesel in kon doen wanneer ik eenmaal een pomp zou hebben bereikt, nee dus, niets van dien aard alleen wat pionnen waar ik er gelijk een paar van achter mijn busje neer zetten . Goed ik heb dus geen kannetje ,dan maar zonder kannetje een pomp zoeken en een kannetje kopen ter plaatse, ik trok mijn warme jas aan zetten mijn petje op en sloot de bus af ik zou hoe dan ook diesel moeten hebben ik wilde niet tot morgen wachten ik had mijn collega beloofd dat ik er morgen om negen uur zou zijn en dan probeer ik dat ook, wat er ook gebeurd. Ik besloot om even voorbij de bus te gaan liften dan zouden de voorbijgangers wel begrijpen dat ik daar met panne stond en niet één of andere los lopende zwerver was.
Er kwamen heel weinig auto's langs en ik dacht bij me zelf …ik weet niet of ik zelf wel gestopt zou zijn voor een vreemde kerel op dit goddeloze uur en op zo een duisteren plek maar na een uurtje ongeveer stopte er tot mijn verrassing een oud wit kleurig peugeotje ik haasten me er heen en vroeg niet of ik mee mocht rijden maar stapte gelijk in …zo ik zat in ieder geval binnen knappe jongen die mij er nu weer uit kon krijgen. Er zat een neger in van een jaar of dertig, ik vertelde hem dat ik zonder diesel stond en of ik mee mocht rijden naar de eerste de beste pomp. Ik liet hem eigenlijk weinig keus dus hij knikte een beetje overrompeld van ja en reed weg.
We zeiden beiden weinig en een minuut of tien later ontdekte we op de ring van Nantes een pomp we reden er op en ontdekte dat het pompstation dicht was, je kon er alleen met een kaartje tanken maar je kon er geen kannetje kopen, dus daar stond ik en voor ik het wist was de neger verdwenen, die wilde niet nog een keer verrast worden door mij en koos eieren voor zijn geld .
Daar stond ik dus helemaal alleen bij die pomp op de ring er reden beneden het station (het lag een beetje hoger dan de ring zelf) af en toe wel luxe auto,s langs maar die race de met een bloedgang weer verder. En nu Bruintje? zei ik tegen mezelf? Wat ga je nu doen en weet je nog wel waar je busje staat? Want de neger was twee keer een afslag afgeslagen waar ik niet zeker van wist of ik die van af deze kant nog wel terug zou kunnen vinden, en welk nummer had mijn autobaantje eigenlijk, het lijkt hier verdorie in het donker ook allemaal op elkaar … je hebt het weer mooi voor elkaar bruin! Mompelde ik nogmaals tegen me zelf. Ik keek nog eens goed om me heen en zag dat er een Hollandse vrachtwagen op het station geparkeerd stond . mijn hart maakte een sprongetje ..Aha een Hollander wie weet heeft hij een kannetje aan boord en kan ik die dan met mijn visa vol gooien met diesel en daarna weer terug liften en dan rijd ik misschien met een uurtje weer.
Hoopvol liep ik naar de truck toe en zag dat hij uit Brabant kwam. Ik klopte op de deur wetende dat dat me niet in dank zou worden afgenomen maar dat nam ik nu maar even op de koop toe . dit was nou een maal een noodgeval nietwaar? Aanvankelijk gebeurde er niets maar na nog een keer wat nadrukkelijker kloppen kwam er dan toch eindelijk een hoofd achter de gordijntjes te voorschijn van het zijraam. Het raam ging een stukje open en er verscheen een getergd gezicht.
Ik begon gelijk mijn verhaal voor hij ook maar met zijn protest kon beginnen en keek hem daarna hoop vol aan. Prosé?? vroeg hij verbaast en ik wist gelijk dat ik met een Pool te doen had. Ik herhaalde mijn vraag maar nu in het Duits omdat die taal in het algemeen door de Polen word verstaan en gebruikt, hij schudde gelijk van nee en weg was hij weer. Shit weer niks dacht ik teleurgesteld en gelijk hoor ik dat er een luxe auto het tankstation op komt rijden.
Het is een zwarte Citroën Picasso, hij stopt bij de benzine pomp en loop ik gelijk op hem af , de man kijkt me nieuwsgierig aan en ik verklaar hem gelijk wat er aan de hand is hij gaat door met de handelingen die hij moet doen om te tanken. Hij gebruikt daar een speciaal kaartje voor, ik vermoed dat het een lidmaatschap kaart is van de Total dat is het tankstation waar ik nu sta, en hij zegt dat ik even wachten moet tot hij klaar is met tanken, ik doe een stap achteruit en wacht rustig af , ik kijk op mijn horloge en zie dat het inmiddels één uur is geweest.
En verdomd koud nu ik al weer een tijdje stil sta. Even later is de man klaar met tanken en ik vertel hem nogmaals het hele verhaal, hij pakt een soort van telefoon van het dashboard, en trekt er een pennetje uit, ik ga even voor je bellen om uit te vinden of er nog wat open is in Nantes , hoewel ik denk dat je weinig kans maakt maar ik vraag het wel even aan de info desk van de Total hij pakt een kaartje zoekt er het servies nummer op en prikt met het pennetje op het schermpje en heeft even later ook weer via dat schermpje contact met de hulpdesk van de Total, ik kan het gesprek moeilijk volgen omdat hij snel in het plaatselijke accent in zijn telefoon spreekt, maar dat kan me niets zo veel schelen, ik ben al blij dat er weer iemand in de buurt is die me misschien kan helpen.
Ik bekijk de man die nu half op de bestuurders stoel zit met zijn benen naar buiten, wat beter en zie dat het een wat sjofele man is zijn bruine leren jasje is bij de zakken vettig donkerder geworden van ouderdom en aan de onderkant is de jas ook helemaal omgekruld . In de wagen zie ik een enorme troep lege plastic cola flesjes doosjes van Mac Donald bekers met kleverige rietjes en oude kranten , de wagen ziet er van buiten mooi uit maar is van binnen een ware vuilnis belt.
De man zelf schat ik een jaar of dertig en hij is in een zeer geanimeerd gesprek gewikkeld met ongetwijfeld een vertegenwoordigster van het vrouwelijk geslacht, want hij geeft me wanneer ik hem vragend aan kijk een niet mis te verstane knip oog. Nee de man is helemaal in zijn schik en ik denk bij me zelf het vrouwtje moest hem eens zien, maar dat is natuurlijk onzin want wie weet hoe dat mensje er uit ziet, dat kan ook wel een onooglijk monster zijn ….maar ja dat kun je door de telefoon gelukkig niet zien vandaar dat je in de seks industrie zo bedonderd word.
Daar sta ik daar in mijn eentje over na te denken . opeens legt hij zijn telefoonachtige dingetje weer neer en zegt; jammer, maar er is in heel Nantes niets open tussen , 11uur's avonds en 7 uur 's morgens , ik kijk hem teleurgesteld aan en vraag, heb jij nog een idee, hoe ik hier nog aan een kannetje kan komen. Hij knikt langzaam nee , en ik denk zelf ook korstachtig na. Wil je mij naar het centrum van de stad brengen, vraag ik hem, ik denk dat ik daar wat mensen kan vinden die mij misschien wel kunnen helpen. Want hier op het tankstation kan ik niets beginnen, oké zegt hij en hoe wil je het daar vandaan dan doen , ik haal mijn schouders op en zeg wanneer het helemaal niet gaat dan pak ik wel een taxi en laat me terug brengen naar mijn auto want daar kan ik in ieder geval mijn warme bed in. Van de hele nacht hier doelloos rond darren word ik ook niet wijzer.
Dat gaat je een kapitaal kosten zo een taxi mompelde hij, ik speurde toen hij dat zei een zweempje interesse in geld in zijn stem en haakte daar gelijk op in en zei, ..ja wanneer ik een kannetje had gehad voor mijn diesel had ik jou graag 50 Euro gegeven wanneer je me terug had willen brengen naar mijn bus.
Hij dacht even na en zei toen… ik heb nog wel een kannetje staan maar dat is bij mij thuis en ik woon hier ongeveer 12 kilometer vandaan .
Mooi riep ik enthousiast, voor dat hij zich weer kon bedenken dat zou prachtig zijn wanneer je dat voor mij wilde doen. Ik zag hem even twijfelen maar tenslotte stemde hij er in toe en zei oké stap maar in dan gaan we gelijk op weg het wordt alleen maar later. Ik keek op mijn horlogen en zag dat het inmiddels al half twee was. De man ruimde eerst de troep op aan de passagiers kant en gooide dat bij de andere troep achterin ik schoof naast hem en deed de veiligheid gordel om en dat bleek al gauw geen luxe.
De man reed als of hij door de duivel achterna werd gezeten, door de stille straten van het uitgestorven Nantes en geraakte zo al gauw in de buiten wijken van de stad, waar de wegen smaller en bochtiger werden, ik hield me krampachtig vast aan het hand vat boven de deur met mijn rechter hand en kneep in de stoelzitting met mijn linkerhand , de man was goed bekend op die weggetjes maar voor mij was het een helse rit en ik dacht vertwijfeld strakst rijd die idioot ons plat tegen zo een muur in een scherpe bocht en dan vinden ze mij hier mors dood tegen zo een muur geplakt en dan zal zelfs Peter r de Vries er nooit achter komen hoe ik hier in godsnaam verzeild ben geraakt terwijl mijn busje daar ergens voor Nantes langs de autobaan staat ..
Eindelijk sloeg hij met doodsverachting af reed door een poort in een hoge heg en stonden we opeens achter op het erf van een soort boerderij. Het was er stikdonker en een beetje nevelig als in een griezelfilm alleen de schijnwerpers van de citroen sneden als een mes door de duisternis hij stapte uit en ik voor alle zekerheid ook maar, misschien kon ik hem ergens mee helpen dacht ik , hij liep naar een soort schuurtje met een ruime overkaping, ik bleef er maar even buiten staan wachten maar even later was hij al weer buiten en verdomd hij hield een rood kannetje van ongeveer tien liter in zijn hand. Er bleek nog wat benzine in te zitten maar dat werd over gegooid in een kleiner kannetje waar nog een restje ruitenvloeistof in zat maar hij maakte de motorkap van de citroen open en goot dat restje in het daarvoor bestemde reservaartje daarnan vulde we dat kannetje met de benzine en het laatste beetje benzine goten we in een twee liter mineraalwater fles die we eerst nog even leeg gooide. Oké nu hadden we een kannetje voor tien liter. We stapte gelijk weer in de citroen en hup daar begon de hellerit weer opnieuw tot we eindigde aan de rand van Nantes bij een zone commerce waar bij zo een grote supermarkt een pompstation hoorde, daar gooide ik met mijn visa kaart tien liter diesel in het kannetje en even later zat ik met het kannetje vloeibaar goud tussen mijn benen we weer op de ring. Ik had hem zo goed mogenlijk verteld dat ik van de auto route vanaf Vennes was gekomen en twaalf kilometer voor Nantes aan de andere kant van de autobaan stond en dat was voor hem voldoende .
hij stelde zijn route planner in (wat ook weer dat zelfde ding was waar hij mee belde ) en na een kwartiertje zagen we de begeleiding bus staan knipperen op de andere weg helft, we reden de volgende afrit af maar ontdekte al gauw dat we van daar af de autoroute niet konden oversteken hij raadpleegde zijn routeplanner en ontdekte een weggetje onder de autoroute door, het bleek een fiets tunneltje te zijn waar hij zonder pardon gelijk inreed het was een golfplaten tunneltje waar hij net met zijn Picasso onderdoor paste hoewel ik wel zijn antenne tegen de golfplaten hoorde rammelen.
Aan de andere kant ging het pad eerst door de nevel de verkeerde kant uit maar later boog het smalle boeren paadje weer terug richting de autoweg en kwamen we bij een afgesloten parkeerplek waarvan je van de auto weg alleen door een afgesloten hek op kon rijden maar wij konden nadat we een paal uit de zanderige grond hadden gewrikt er net tussen door rijden en reden we even later op de vluchtstrook naar mijn geparkeerde busje toe.
Er kwam een heerlijk gevoel van opluchting over me heen en ik kon die kerel wel zoenen . Gelijk het kannetje geleegd en de motor gestart ( je hoeft die busjes tegenwoordig niet meer te ontluchten) ik rekende opgelucht met de man af en gaf hem nog een tientje extra voor een potje bier. en merkte dat hij net als ik ook gelukkig was. Hij bleef toen ik een maal reed nog even achter me rijden maar ik draaide af op de ring richting Bordeaux, en hij reed daar door
Hij zwaaide met zijn arm uit zijn raampje en zo verdween mijn redende engel voor eeuwig uit mijn leven .
Later even buiten Nantes was er een tankstation open en gooide hem natuurlijk tot zijn nek vol en ben toen nog een paar uurtjes op bed geweest.
Die volgende morgen ben ik om 7 uur weer gaan rijden en wat ik normaal nooit doe……. ook nog een lifter mee genomen, het was een schooljongen die mee reed naar het volgende dorp. En die morgen om negen uur was ik zo als afgesproken op het laad adres . Ik werd hartelijk onthaald door mijn collega die vroeg zo als gewoonlijk ….alles goed gegaan? Och antwoorden ik misschien een beetje slaap te kort gehad vannacht verder alles oke,
Ja antwoorden hij dan moet je maar niet zo lang blijven zitten na het eten eigenschuld dikke bult ha ha .
Oké antwoorden ik maar ik haal mijn slaap komende nacht wel weer in, laten we het er maar niet meer over hebben, ik heb mijn lesje geleerd.
En geloof mij maar, dit gebeurt mij echt geen tweede keer meer……of….?
Of laat ik het anders zeggen…ik hoop dat het me geen tweede keer meer gebeurd, want we zijn en blijven toch maar gewonen mensen ja toch!