Dat is een uitdrukking die overgewaaid is uit Amerika en die eigenlijk exact weergeeft wat het ook is namelijk: met goedkeuring van de wet achter je, iemand van zijn zuurverdiende geld beroven.
En dat is precies wat er nu op grote schaal in een aantal landen van het zgn. verenigd Europa gebeurd.
Nee mensen daar in Brussel…dit heb ik niet van 'horen zeggen', maar door eigen ondervinding.
Natuurlijk hoor ik onderweg van mijn collega's bijna niets anders dan dat ze weer beroofd zijn door de politie in dit of dat land, maar nu wil ik alleen mijn eigen verhaal kwijt, omdat ik dan iets opschrijf uit eigen ervaring en geen cowboy verhaal van een collega die in een koffiehuis de klok heeft horen luiden van de kerk waar hij zijn leven lang al rondjes om rijdt.
Hieronder volgt een verslag van een reis naar de Westkust van Frankrijk en daarvandaan weer terug naar huis en wat dat tegenwoordig kan gaan kosten wanneer het een beetje tegen zit. Ik beperk me met het verslag alleen tot de controles onderweg, waar ik overigens niets op tegen heb zolang het maar op een eerlijke manier gebeurt.
Het gebeurde een kleine twee weken voor de kerst, voor iedereen een dure periode zelfs in heel Europa, dus een beetje coulance op het gebied van bekeuringen zou in deze tijd wel erg welkom zijn. Maar dat idee is alleen voor de mensen die nog steeds in sprookjes geloven, want de werkelijkheid is juist het tegenovergestelde.
Oké, Maandag 15 December begon de reis vanuit Nunspeet, waar een grote laadboom werd geladen voor de Franse marine in de kustplaats Lorient. Het was een nogal lange laadboom en deze werd geladen op een ver uitgeschoven trailer en werd dus als zodanig een 'Convooi Exceptioneel'. Er moesten twee begeleidingswagens mee, één om voor de trailer uit te rijden en één om achter de trailer te rijden. Deze waren natuurlijk allemaal versierd met de nodige borden en zwaailichten, dus alles netjes zoals het hoorde want er was in de loop van de tijd al genoeg leergeld betaald.
Die zelfde dag toch nog tot aan de Belgisch-Franse grens geraakt en daar het hele spul netjes van de weg af op de parkeerplaats gezet en vervolgens in ons bedje gekropen.
De volgende dag nadat we de verplichte aantal uren hadden stil gestaan (want je wil geen bekeuring oplopen) gingen we weer vol goede moed op weg. We schoten lekker op en stopten die middag weer op tijd om de verplichtte rusttijd in acht te nemen zoals het hoorde.
Toen we weer reden liep alles op rolletjes en konden we op tijd door Rouen rijden, want daar gold voor een deel van de dag een 'spertijd' voor Convooi Exceptioneel. Daarvandaan weer vrolijk de stad uitgeklommen en verder over de N 138 richting Alencon.
Het was toen ongeveer 16.00 uur en een beetje heiig maar heel goed te rijden.
Opeens zagen we politie (Gendarme) die bezig was een Convooi Exceptioneel aan te spreken aan de andere kant van de weg vlak voor een grote rotonde. Toen hij ons aan zag komen, werden ook wij aangehouden en werd ons verteld dat we om de rotonde terug moesten rijden naar een parkeerplaats. Hij zou wel voor ons uitrijden om de parkeerplaats te wijzen.
We hadden natuurkijk geen keus en reden gehoorzaam achter hem aan in de overtuiging dat ons niets kon gebeuren. We hadden ons immers goed aan de rijtijdenwet gehouden en ook de vergunningen voor het Convooi waren prima in orde, maar ja het was toch altijd maar weer afwachten hoe creatief de man was en of hij zijn dagelijkse quotum aan bekeuringen al had binnen gehaald. Bovendien ging het ons kostbare tijd kosten, met als gevolg dat je in de knoei kwam met de toch al krappe tijd planning.
Al met al niet leuk maar ja “it's all in the game” nietwaar. We moesten stoppen op een modderige rommelige parkeerplaats tegenover een oude herberg die al jaren gesloten was. De Gendarme controleerde de vergunningen en de lengte van de combinatie. Alles bleek zoals verwacht in orde alleen merkte hij fijntjes op, moesten er nieuwe 'Convooi Exceptioneel' borden op de trailer en boven op mijn begeleidingsbus komen omdat de borden die wij gebruikten tegenwoordig niet meer voldoende waren. Er moesten vier nieuwe borden worden gekocht en meteen ter plaatse op onze voertuigen worden gemonteerd eerder mochten we niet verder. Maar gelukkig…. vertelde hij met een uitgestreken tronie, was hier ongeveer 7 km terug een garage die de vereiste borden verkocht en daar moesten we ze dan maar meteen gaan halen.
Intussen had hij alle auto papieren in beslag genomen en restte ons niets anders dan te doen wat de man zei. We reden met mijn begeleidingsbus naar de garage waar we de vier nieuwe borden kochten, twee lange waarvan er één voorop de trailer en één achterop moest komen en nog twee voor boven op mijn begeleidingsbus. Deze moesten rug aan rug boven op de begeleiding bus worden gemonteerd. Dat deden we met Tairips nadat we eerst gaten op de hoeken van de borden hadden geboord. Toen we daar mee bezig waren ging in de garage de telefoon. Het was de bewuste Gendarme die ons vertelde dat we de volgende morgen op het politie bureau de papieren konden terug krijgen nadat we de boetes hadden betaald, want het was nu inmiddels donker geworden en dan mocht er in Frankrijk niet meer worden gereden met Convooi Exceptioneel.
Oké dat kon er ook nog wel bij. We moesten bij de garage voor de vier borden 564.00 Euro afrekenen of je een emmer leeg gooit en daarbij moesten we de volgende morgen ook nog eens 2 keer 90.00 Euro boete betalen omdat we volgens hem niet de vereiste borden op de wagens hadden gehad, dus we waren die middag niet alleen een paar uur van onze tijd kwijt, maar opgeteld ook nog eens 744.00 Euro.
Nu eerst nog wat informatie over die borden. Het verhaal deed hier de ronde dat de garage eigenaar familie was van de Gendarme en dat deze mee deelde in de omzet van die borden. Of dat werkelijk zo was kon ik niet beoordelen maar het zou mij niets hebben verbaasd wanneer het wel zo was.
Dan nog even over de noodzaak van het kopen van die borden. De Gendarme beweerde dat de borden die wij voerden niet voldoende waren en dat we daarom nieuwe moesten kopen.
Oké dan zal ik u nu even de situatie schetsen hoe het dus werkelijk was. Voor het Convooi uit rijdt een begeleidingsbus. Deze heeft op het dak 4 oranje zwaailichten, voorop de bus staat met grote letters Convooi Exceptioneel en ook achterop de bus staat het zelfde in 'koeienletters' geschreven. De bus is knal geel en rondom beplakt met reflecterende strepen. Daar achter rijdt de uitgeschoven trailer. Deze heeft zwaailichten op het dak van zijn cabine en in de grill. Op de bumper een bord Convooi Exceptioneel en achterop een geel spandoek met het woord “Convooi Exceptioneel” en ook nog een zwaailicht. Daar weer achter rijd ik met de begeleidingsbus met de zelfde uitrusting als de voorste bus .
Ziet u het voor u….. het Convooi leek wel een kermis attractie en viel nog meer op dan een olifant in een aardbeienveldje, maar nee zei onze Gendarme dat is onvoldoende. De borden Convooi Exceptioneel moesten vervangen worden door de tegenwoordig verplichtte reflecterende borden, dat was een nieuwe wet waar aan voldaan moest worden, anders kreeg men een bekeuring en liet hij je die borden kopen bij zijn neef!! En zo handelde hij helemaal legaal naar de letter van de wet en niet naar de geest van de wet, zoals hij ook had kunnen doen.
Ik zou het humaan van de man hebben gevonden wanneer hij ons had gewaarschuwd en gezegd: luister eens jongens dit is nou eenmaal een nieuwe regel…. Ik laat jullie nu gaan maar ik schrijf jullie nummers op en de volgende keer dat ik jullie tegen kom en ik zie dat jullie er niets aan hebben gedaan dan pak ik jullie alsnog aan ….Maar ja nogmaals, je moet wel in sprookjes geloven om te verwachten dat de man het op deze manier zou aanpakken.
Oké dat was dus € 744,00 Euro, gestolen door de Franse Gendarme op de heenreis. Eens kijken of we nu ongeschonden terug naar Nederland konden komen?

De terug reis: Deze reis liep vanaf Andilly gelegen tussen 'Le Raguenaud' en 'Marans' aan de N. 137, dit even voor de kenners onder u. Ik moest vanaf Andilly mijn collega Roy Mulder begeleiden naar zijn volgende laadplaats 'Les Herbiers, dan reed je over de Route N137 richting Cholet. Dan passeerde je het gehucht 'St Jean de Beugné,' althans dat probeerden we, maar u raadt het al daar stonden ze te controleren en zoals vermeldt vallen wij altijd op als een olifant in een aardbeienveldje dus ook hier en werden we dus aan de kant gezet. Voor ons uit reed een Ierse botentrailer en die werd natuurlijk ook meteen van de weg afgehaald,.
Nou daar begon het hele ritueel weer opnieuw. Aanvankelijk kon de Gendarme niet zo snel iets vinden….ja natuurlijk was er te hard gereden met Convooi Exceptioneel maar dat doe je al gauw. Je mag maar 70 km per uur rijden maar dan houd je de hele boel op en wordt er levensgevaarlijk ingehaald, maar daar heeft onze Gendarme geen boodschap aan, dus die bekeuring van 90 Euro heb je sowieso altijd aan je broek. Maar de man was nóg niet tevreden en ging naarstig op zoek naar nog meer mogelijkheden om ons te 'rippen'. De boeken met vergunningen werden minusculeus nagekeken maar het viel niet mee om daar onrechtmatigheden in te vinden. Opeens klaarde het ingespannen gezicht van de man op en riep hij verheugd dat de vergunning waar we mee reden alleen geldig was voor de Ardennes en niet voor deze regio.
Maar ook dat had hij mis want de vergunning gold voor heel Frankrijk en was in de Ardennes afgegeven. Er werd druk heen en weer gebeld en omdat hij geen gelijk bleek te hebben werd hij steeds kwader. Toen hij merkte dat hij het bij het verkeerde eind had, gebood hij narrig dat Roy hem de tachokaarten van de afgelopen twee weken moest geven.
Roy werd ook steeds kwader en gooide deze voor zijn neus op het tafeltje in de politiebus. De man ging er eens goed voor zitten en begon met mierenneuken. Roy stond er gelaten bij en was benieuwd waar de man mee op de proppen zou komen, want buiten de snelheid die hij had overtreden waren de kaarten allemaal prima in orde .
Aha… riep de man ineens opgetogen, ik mis een kaart van vorige week Vrijdag …waar is die? Roy antwoordde geheel naar waarheid dat hij die niet had aangezien hij die dag vrij was evenals de Zaterdag en de Zondag er na. Aan de kilometerstand waarop ik Donderdag avond ben geëindigd kunt u zien dat het klopt met de beginstand waar ik Maandagmorgen weer mee ben begonnen.
Daar heb ik niets mee te maken zei de man, want je kunt Vrijdag op een andere auto hebben gereden en zo niet, dan moet ik een briefje van je baas hebben waar op staat dat je vrijdag vrij bent geweest, met een stempel en zijn handtekening… heb je dat?
Nee antwoordde Roy, natuurlijk heb ik dat niet. Oké daar krijg je dan nog een bekeuring voor van 135 Euro . Roy werd wit heet en was in staat de man naar zijn strot te vliegen, maar hij wist zich gelukkig in te houden. Intussen waren de twee 'Ieren' die voor ons op de parkeerplaats stonden ook gestript maar die mochten daarna verder rijden.
De Gendarme die met Roy bezig was, gaf Roy ook nog een bekeuring van 30,00 Euro omdat wij samen geen perfect Frans spraken en dat vertelde hij ons in het Duits !. Toen Roy alles had betaald en we eindelijk weg wilden rijden wilde de Gendarme ons alsnog de poot dwars zetten en verbood ons te gaan rijden omdat hij vond dat het daarvoor te mistig was terwijl de Ieren nog geen 5 min daarvoor waren vertrokken.
Terwijl we hem dat aan zijn verstand probeerden te brengen kwam er een collega van de Gendarme aanlopen met de mededeling dat het tijd was om te eten en schoof de Gendarme toen de kaarten terug over het tafeltje. Roy zei de man dat hij een stempeltje achterop de tachokaart die hij die dag in gebruik had wilde hebben omdat hij anders weer een bekeuring kon krijgen omdat er op de kaart een stukje tijd miste.
De Gendarme had nu ineens erg veel haast want het was tenslotte etenstijd en krabbelde op een volkomen verkeerde plaats op de tacho kaart iets onleesbaars en was ineens weg, ons in verbijstering achterlatend.
Dit keer 255 Euro armer, opgeteld was dit alles bij elkaar deze week op 1 Euro na 1000 Euro….. kassa!!!!!
Ik weet nu ook zeker dat het echt geen verbeelding is, maar dat ook Frankrijk zich heeft aangesloten bij de landen die zich tot doel hebben gesteld om zich te verrijken ten kostte van de chauffeurs en transport ondernemingen in het Westen van Europa. En dat is wat ik in de aanhef van het verhaal noemde:
Legal robbery in name of the law
Sukkel maar lekker door daar op je comfortabele zetels in Brussel, want op jullie is het gezegde wat hier onder staat honderd procent van toepassing namelijk;

“Zij hieven het glas en deden een plas en alles bleef zoals het was”
SUKKELS!