Ontmoetingen onderweg.
Soms hoef je er niet naar uit te kijken maar vindt een ontmoeting vanzelf plaats .
Dat komt omdat Hollandse of Belgische chauffeurs elkaar in het buitenland toch onwillekeurig op zoeken.
En dat geldt ook voor Frankrijk. We hebben het nu dus over de Vlaamse internationale chauffeur “Christian”, die in opdracht van Transhepal (uit de buurt van Brugge ) op het zuiden van Europa rijdt, om precies te zijn op Spanje en Portugal (al meer dan achttien jaar)
Eerst reed hij gedurende een aantal jaren bij het Nederlandse bedrijf dat er om bekend staat dat deze wel zijn haren verliest maar niet zijn streken en nu al weer een aantal jaartjes bij die firma uit België,
Iemand die je niets meer hoeft wijs te maken over die twee zuidelijke landen, want hij kent ze inmiddels als zijn broekzak.
Hij vertelde me dat hij daar met erg veel plezier naar toe reed omdat je daar nog kan spreken van een beetje vrijheid wat je, wanneer we wat dichter in de buurt van huis rijden al hebben moeten inleveren.
Hij reed op een mooie Scania 420 HPI, maar er zouden wat hem betreft wel twee cilinders bij mogen. Maar ja wie wil dat niet, als je tegen een berg van 7 of meer procent staat aan te hikken met meer dan 25 ton in je mik nietwaar. Verder niets dan lof over zijn wagen en het werk op Zuid Europa.
Met zelfs die kanttekening erbij, dat het bij hem na drie weken vakantie toch wel weer begint te jeuken en dat hij dan weer nodig zijn truck moet gaan inrichten en klaar maken voor zijn volgende reizen. Leuk toch wanneer je het geluk hebt dat je van je werk je hobby kan maken. “Oh ja”de plaats waar ik hem ontmoette heet 'Tours' en het was op een zondagavond vlak voordat hij weer ging rijden. Hij kwam van Portugal en was op weg naar huis en om tien uur zondagavond mocht hij weer gaan rijden.
Hij ontmoette mij die bewuste zondagavond om 9 uur. We hebben toen even gezellig gekletst, fotootje gemaakt in het 'donker' en opnieuw gedag gezegd. “Christian” het was een leuke ontmoeting en ik wens je nog veel veilige kilometers in ons mooie Europa. En wie weet hebben we volgende keer wat meer tijd voor een babbeltje en dan onder het genot van een glaasje Port, Sangria, of misschien een Frans wijntje of…….en dat is minstens zo lekker gewoon een mooi glas Stella Artois
Saluut maat!
Ad Bruynzeel
Soms hoef je er niet naar uit te kijken maar vindt een ontmoeting vanzelf plaats .
Dat komt omdat Hollandse of Belgische chauffeurs elkaar in het buitenland toch onwillekeurig op zoeken.
En dat geldt ook voor Frankrijk. We hebben het nu dus over de Vlaamse internationale chauffeur “Christian”, die in opdracht van Transhepal (uit de buurt van Brugge ) op het zuiden van Europa rijdt, om precies te zijn op Spanje en Portugal (al meer dan achttien jaar)
Eerst reed hij gedurende een aantal jaren bij het Nederlandse bedrijf dat er om bekend staat dat deze wel zijn haren verliest maar niet zijn streken en nu al weer een aantal jaartjes bij die firma uit België,
Iemand die je niets meer hoeft wijs te maken over die twee zuidelijke landen, want hij kent ze inmiddels als zijn broekzak.
Hij vertelde me dat hij daar met erg veel plezier naar toe reed omdat je daar nog kan spreken van een beetje vrijheid wat je, wanneer we wat dichter in de buurt van huis rijden al hebben moeten inleveren.
Hij reed op een mooie Scania 420 HPI, maar er zouden wat hem betreft wel twee cilinders bij mogen. Maar ja wie wil dat niet, als je tegen een berg van 7 of meer procent staat aan te hikken met meer dan 25 ton in je mik nietwaar. Verder niets dan lof over zijn wagen en het werk op Zuid Europa.
Met zelfs die kanttekening erbij, dat het bij hem na drie weken vakantie toch wel weer begint te jeuken en dat hij dan weer nodig zijn truck moet gaan inrichten en klaar maken voor zijn volgende reizen. Leuk toch wanneer je het geluk hebt dat je van je werk je hobby kan maken. “Oh ja”de plaats waar ik hem ontmoette heet 'Tours' en het was op een zondagavond vlak voordat hij weer ging rijden. Hij kwam van Portugal en was op weg naar huis en om tien uur zondagavond mocht hij weer gaan rijden.
Hij ontmoette mij die bewuste zondagavond om 9 uur. We hebben toen even gezellig gekletst, fotootje gemaakt in het 'donker' en opnieuw gedag gezegd. “Christian” het was een leuke ontmoeting en ik wens je nog veel veilige kilometers in ons mooie Europa. En wie weet hebben we volgende keer wat meer tijd voor een babbeltje en dan onder het genot van een glaasje Port, Sangria, of misschien een Frans wijntje of…….en dat is minstens zo lekker gewoon een mooi glas Stella Artois
Saluut maat!
Ad Bruynzeel
Ontmoetingen onderweg. Zondagavond in Tours
Achtergrondfoto genomen tussen Bayonne en Irun(Spaanse grens)
