Eigen rijder

Het moet al heel jong in je zitten om chauffeur te willen worden en meestal is dat dan ook het geval bij de wat meer avontuurlijke jongetjes, die al heel jong weten dat ze voor een avontuurlijk leven kiezen.
Ze kiezen bij voorkeur voor het avontuurlijke beroep van zeeman op de wilde vaart of voor cowboy, maar ook vaak voor chauffeur.
Allemaal zaken die je niet ergens binnen achter een bureau kunt doen, nee hoor....lekker de wijde wereld in. Je herkent ze al op de lagere school, ze zitten onder de les verlangend naar buiten te kijken wanneer de juffrouw een moeilijke som staat uit te leggen. Ja en een cowboy worden dat valt niet mee in ons kleine kikker landje, dus dan wordt het maar zeeman. Gelukkig zijn we een zeevarend volk en hebben daar ondermeer een belangrijk deel van onze welvaart aan te danken. En chauffeur.... ja dat kan je hier in Nederland nog steeds worden, maar dan moet je er wel voor zorgen dat je zo snel mogelijk de grens over kan met je truck, anders kom je in dit mini landje niet eens aan rijden toe met al die dichtgeslipte wegen.

Het gebeurde wel vaker dat zgn geboren chauffeurs voordat ze hun rijbewijs konden halen op jonge leeftijd al kozen voor de vrijheid en met hun veertiende levens jaar al op de grote vaart of kustvaart verzeild raakten, het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan, maar hadden ze eenmaal de leeftijd dat ze hun rijbewijs konden gaan halen, dan lukte dat meestal meteen en vaak zonder veel moeite. Dan konden ze de grote baan op zonder baas boven zich, lekker helemaal zelfstandig er op uit.
Ja ik weet het, dat klinkt allemaal mooier dan het is en om even in stijl te blijven ook 'wat kort door de bocht', maar het komt er uiteindelijk wel op neer dat het de meeste geboren chauffeurs zo is vergaan.
Met Peter Scheffer ging het in elk geval wel zo vertelde hij mij op mijn vraag hoe zijn leven als chauffeur begonnen was.
Vanaf mijn veertiende tot aan mijn diensttijd zat ik op zee en genoot toen al van de frisse wind door mijn haren en was ik verlost van de betutteling en bemoeizucht om me heen,

lekker de wijde wereld in. Ik kwam toen op een aantal plaatsen in de wereld waar ik jaren later met mijn truck ook zou komen. Ik was er dus al lekker vroeg bij.
Toen ik in militaire dienst moest voor mijn nummer heb ik natuurlijk ook meteen mijn dienstrijbewijs gehaald en zodra ik uit 'dienst' kwam bestond er geen twijfel over wat ik zou gaan doen 'Chauffeur'!. Ik begon net als iedereen bescheiden, maar de verre horizon wenkte me onweerstaanbaar en het duurde dan ook niet lang of ik ging op het buitenland rijden. Ook daar in ging ik steeds verder, ik dacht wanneer je dan toch op het buitenland rijdt dan maar gelijk goed. Ik reed in de loop der jaren bij verschillende bedrijven en op verschillende landen en om er maar een paar te noemen.......

Karel trans uit Hoorn en bij Dirk Laan Internationaal reed ik ondermeer op Italië en toen zelfs ook al op Polen. Voor Van Swieten heb ik luchtvracht gereden en ook bij Guus Moeijes geen luchtvracht natuurlijk, maar fruit, bananen. Op een gegeven moment reed ik op een koeltrailer bij het transportbedrijf van Blom uit IJmuiden. Daar reed ik met een trailer van Ierland naar verschillende landen in Europa tot en met Griekenland met verse vis. Ik reed daar toen op een F 12 Globetrotter en wilde op een gegeven moment, toen ik weer aan een nieuwe truck toe was graag een F16 hebben, je wilde nou eenmaal meekomen met je collega's nietwaar maar de baas zei me, ik zal je er een fotootje van geven meer krijg je niet! Toen antwoordde ik met mijn gekke kop …nou dan koop ik er zelf wel één en daar ga ik dan voor jou mee rijden. De volgende dag kwam de boekhouder naar me toe en vroeg of ik het meende wat ik had gezegd. Toen ik hem bevestigend beantwoordde duurde het niet lang of ik had inderdaad mijn eigen F16., Een andere collega zag dat ook wel zitten en zo reden wij niet veel later allebei voor ons zelf en was ik ineens 'eigen rijder' met een mooie Volvo F 16 onder mijn kont met werk wat ik leuk vond. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen want je bent jong en sterk en je kan lekker doorrijden om de zaak goed draaiende houden.

Er kwam wel wat meer voor kijken natuurlijk, want ik moest naar Engeland om daar mijn papieren als zelfstandig ondernemer te halen, maar dat lukte binnen drie weken. Je hebt in Holland nu eenmaal voor alles wat je doet papieren nodig ( zelfs op de wc). Mijn vrouw zorgde thuis voor de administratie en ik reed de centen bij elkaar. Zo heb ik ongeveer vier jaar voor 'Blom' gereden totdat we het niet meer eens konden worden over de prijs en ik daardoor mijn grootste klant kwijt raakte. Ik moest toen zo gauw mogelijk op zoek naar nieuwe klanten. Ik had het bij Blom aardig voor elkaar, er werd daar veel voor mij geregeld waar ik nu zelf voor opdraaide. Dat was niet alleen een sprong in het diepe, maar het water was bovendien ook nog verdomd koud!
Toch heb ik ook déze tegenslag op weten te vangen, maar waar je je niet tegen kan wapenen is bijvoorbeeld wanneer je onderweg in het buitenland betrokken raakt bij een ongeval buiten je schuld om, dat kost je een hoop tijd en geld. Wanneer je een groot bedrijf achter je hebt staan kan zoiets wel opgevangen worden, maar wanneer je maar één wagen hebt rijden en daar gebeurt wat mee dan ben je nog niet jarig . Het overkwam mij in Polen, ik zelf reed op mijn eigen weg helft met een snelheid van pak weg 25 km per uur. Het was glad door de sneeuw en in een lange bocht kwam er een luxe wagen op mij af glijden en knalde er bij mij links voor keihard in. Nou dan ben je dus uitgereden en moest ik worden weggesleept, de truck moest weer gerepareerd worden enz enz. Ik moet wel een compliment geven aan de Volvo dealer die alles in een paar dagen hadden gerepareerd. Ik was op Donderdag terug in Holland en Maandag reed ik alweer.

Ja en zelf bleef ik gewoon mee rijden. Ik merkte toen meteen dat je chauffeurs toch nooit zo rijden als dat je dat zelf doet. Mijn vrouw deed nog steeds de administratie en hield mij daarbij ook in de gaten, want van nature blijf ik maar doorgaan. En toen ineens sloeg het noodlot opnieuw toe. We reden met een paar wagens voor 'Rutgers Air Cargo' vooral in de weekeinde hadden we daar veel werk van, maar die firma ging ineens failliet en zoals je weet komt eerst de belasting aan de beurt om met Rutgers af te rekenen en daarna valt er vaak voor een ander niets meer te halen. Ik ben toen zo vreselijk de boot in gegaan met als gevolg dat ik bijna alle wagens weg moest doen. Ik hield alleen één trekker en een trailer over en was dientengevolge weer terug bij af. De trailer kon ik gelukkig verhuren en ik zelf ben zó in de containers terecht gekomen. Inmiddels heb ik ook een container chassis aangeschaft en rijd ik dus weer alleen, ik heb mijn lesje geleerd. Maar ik ben nog steeds eigen rijder, dat wel!

Zou je, wanneer je het allemaal over mocht doen wéér zo doen?

Ja zonder twijfel, alleen met dat verschil dat ik niet meer met personeel zou gaan werken.

Wat hebben al die omzwervingen door Europa jou opgeleverd?

In de eerste plaats heb ik mijn kinderwens in vervulling zien gaan en ik doe het werk nu nog steeds met heel veel plezier. Bovendien heb ik er mijn huidige vrouw aan overgehouden. Ik heb haar in de Oekraïne ontmoet en wanneer ik op een kantoor had gezeten was ik haar nooit tegen gekomen!
Ik heb haar zelfs een keer mee naar Holland gesmokkeld om haar met ons land kennis te laten maken. Ik had haar onder het bed verstopt en zo het toenmalige Oostblok uitgesmokkeld. Dat liep nog bijna verkeerd af want ik stond aan de Poolse grens toen mijn sleutel afbrak en het alarm bleef afgaan. Ik trok daarmee alle aandacht en dat terwijl het meisje opgevouwen onder mijn bed lag. Het is toen nog even erg spannend geweest dat kan ik je verzekeren, maar gelukkig liep het goed af want voor mensen smokkel kon je zwaar gestraft worden in die tijd. Ik heb haar later weer op dezelfde manier terug gesmokkeld naar de Oekraïne. Het heeft toen toch nog anderhalf jaar geduurd voor ze naar Holland mocht komen, maar ik heb er een lieve vrouw aan overgehouden.

Wat zijn volgens jou de minder leuke dingen van het beroep?

Er zijn duidelijk meer risico's aan verbonden dan aan de meeste andere beroepen. Wanneer je op kantoor een typ foutje maakt dan gooi je dat velletje papier in de prullenbak, je pakt een nieuw blaadje en gaat rustig verder met je werk. Maar wanneer wij een foutje maken kan dat enorme gevolgen hebben en niet zelden levensgevaarlijke situaties opleveren en dan is er geen prullenbak en ook geen tweede kans om alles nog eens over te doen. Bovendien loop je in de meeste beroepen niet het risico om door de schuld van een ander plat gereden te worden en dan heb ik het nog niet eens over het feit dat je aan alle kanten wordt lastig gevallen door mensen die jou als een rijdende portemonnee zien en je voor de meest lullige dingen een forse bekeuring laten betalen. Bovendien loop je het risico je zelf dood te rijden door de schuld van een ander. Ik ben eens door het oog van de naald gekropen en door een wonder een ongeluk overleefd. Wanneer je mijn truck na afloop van dat ongeval bekijkt geloof je niet dat ik daar levend uit gekropen ben (zie de foto's) Het gebeurde in het toenmalige 'DDR' op die beruchte transit weg naar Berlijn, daar stond in het donker een Oost-Duitse combinatie stil op de autobaan. Er lag een man onder te sleutelen en hij had als waarschuwingssignaal een poetsdoekje in brand gestoken. Voor ik wist wat er aan de hand was knalde ik er vol gas achter op. Het resultaat zie je op de foto's. Ik belandde in het ziekenhuis en overleefde die nachtmerrie wonder boven wonder. Geloof me, dat zijn dingen waar je maar beter niet over na kan denken wanneer je met dat beroep begint, maar het is wel een realiteit die je niet zo makkelijk weg stopt .

En.....je moet er ook tegen kunnen dat je soms wat langer van huis bent dan je lief is, maar het blijft ondanks alles toch een avontuurlijk beroep waarvoor je, wanneer je het goed wil doen toch uit het goede hout gesneden moet zijn.
Wat vind je van het transport van tegenwoordig?
Ik vind dat het er niet beter op geworden is voor de chauffeur. Er zijn hem in de loop van de jaren veel beperkingen opgelegd. De rijtijdenwet is in principe niet verkeerd en werkt ook vaak in het voordeel van de chauffeur, maar het wordt door de politie meer gebruikt om de kas te spekken. Iedereen weet dat het heel normaal is dat je tegenwoordig niet altijd op tijd op een bepaalde plaats kan zijn met de huidige drukte en files. Wanneer een chaufeur daardoor niet op tijd op een parkeer plaats kan komen, is het natuurlijk misselijk om hem daarvoor een waanzinnig hoge boete te laten betalen, dat heeft niets met veiligheid te maken maar alles met het zakkenvullen van de overheid. En wat je als eigenrijder natuurlijk opbreekt zijn die waanzinnig hoge brandstof prijzen. Dat betekent dat je soms aan het rijden bent voor nog geen tientje netto per uur!! Zie daar maar eens een chauffeur voor te vinden die voor dat geld op een truck stapt (zonder zijn onkosten vergoeding wel te verstaan) met andere woorden, het lijkt allemaal veel leuker dan dat het in werkelijkheid is.